Zapas i nadwyżka opakowania to dwie różne rzeczy

Zapas zwiększa zapotrzebowanie, zanim policzymy puszki lub paczki. Nadwyżka opakowania powstaje później, bo sklep sprzedaje pełne jednostki. Wynik pokazuje je oddzielnie. Dzięki temu nie trzeba zgadywać, czy dodatkowa puszka została kupiona na straty, czy tylko wynika z dostępnej pojemności.

Kolejność obliczenia

Najpierw sumujemy odpowiednią powierzchnię pomieszczeń. W farbie mnożymy ją przez liczbę warstw i dzielimy przez wydajność na jedną warstwę. Dopiero teraz mnożymy przez 1 + zapas/100. Otrzymaną potrzebę dzielimy przez wielkość opakowania i zaokrąglamy w górę do liczby całkowitej. Zakup to liczba opakowań razy ich wielkość. Pozostałość to zakup minus potrzeba zawierająca już zapas.

Dlaczego nie dodawać zapasu dwa razy?

Jeśli do 12 m² podłogi dodałeś 10%, potrzeba wynosi 13,2 m². Przy paczce 2 m² kupujesz 14 m². Nie zwiększamy tych 14 m² o kolejne 10%, bo rezerwa została już doliczona. Nie traktujemy też 0,8 m² nadwyżki jako obietnicy materiału, który na pewno zostanie po pracy. Realne zużycie może być większe albo mniejsze.

Wspólny materiał, jedno zaokrąglenie

Łączymy potrzeby pomieszczeń dla jednego produktu każdej kategorii. To przydatne przy tym samym kolorze farby w dwóch pokojach lub tych samych panelach na całej podłodze. Dwa różne produkty wymagają dwóch list. Nie zakładamy, że można wykorzystać nadwyżkę innego koloru lub wzoru.

Dokładność na ekranie

Widoczne metry i litry zaokrąglamy do dwóch miejsc dla czytelności. Liczbę opakowań liczymy z wartości przed tym zaokrągleniem. Z tego powodu 2,501 l może być na ekranie opisane jako 2,50 l, ale nie zmieści się w jednej puszce 2,5 l. Przy granicy opakowania sprawdź dokładniejsze wartości w pobranym CSV i własne pomiary. Kalkulator usuwa jedynie minimalny błąd arytmetyki komputera, a nie rzeczywisty brak materiału.

Nie ma uniwersalnego procentu odpowiedniego dla każdego remontu. Wybierz go na podstawie materiału, układu i instrukcji. Sprawdź swoją listę oraz wydajność farby na jedną warstwę.